تبليغاتX
گر بدین سان باید زیست......

گر بدین سان باید زیست......

من به امار زمین مشکوکم :اگر این شهر پر از ادمهاست پس چرا این همه دلها تنهاست؟

                  سال ها پیش

                          وقتی جوان بودم

                       او روزی از روی صندلی بلند شد

                                    وبه من گفت:

                                         ((دوستت دارم))   

                               زمان!

                      ای دزدی که همه چیزهای شیرین را

                                از ان خود می کنی

                             این را هم به فهرست خود اضافه کن

                  هر چند حالا خسته و غمگینم

                                        وسلامت و قدرت از وجود من

                                    رفته است

                                             اما نگو پیرم

                                   زمان!

                                  ای دزدی که همه چیزهای شیرین را

                                               از ان خود می کنی

                این را هم به فهرست خود اضافه کن

                                                  او روزی به من گفت:

 

                                         ((دوستت دارم))    

+نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت17:41توسط پاپتی | |

+نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت16:9توسط پاپتی | |

     به خاطر بسپار

            فقط مردگانند که اشتباهی نمی کنند

+نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت16:1توسط پاپتی | |

        مسافر بانگ برداشت

                  کسی نیست؟...

                    صدا در دره ها پیچید

                    صدا برگشت

                صدا در خنده های باد پرپر گشت

                              مسافر گفت:

                                   خاموشی....

                              فراموشی....

                و در تاریکی لایزال شب

                                 شناور  گشت...

                             

+نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت14:1توسط پاپتی | |

+نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت13:49توسط پاپتی | |

       وقتی ابر خسته می زارید

                    وقتی که باران

                 روی شهر مرده می بارید

                در قلب میدان بزرگی ایستادم من

                        تا بید مجنونی شوم

                                 افشان

                                        میان شهر

+نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت13:42توسط پاپتی | |

   باز باران

              باران

       شیشه ی پنجره را باران شست

                      از دل من اما

                               چه کسی

              نقش تو را خواهد شست؟؟؟!...

+نوشته شده در پنجشنبه دوم خرداد 1387ساعت13:4توسط پاپتی | |

+نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت4:21توسط پاپتی | |

+نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت4:16توسط پاپتی | |

همه می گفتن:ادم خرابیه.سالم نیست.هرزه است.فاحشه است.

اما ازش خوشم می یومد.برام جذاب ترین بود. روبروش نشستم.

میگفتن:جلوش نشینیم.حتی نگاه کردن به این ادما هم گناه داره.

اما می خواستم ببینمش.از دیدنش سیر نمی شدم.

 سکوت بود بینمون.نمی خندید اما همیشه یه نیشخند رو لبش

سر می خورد.چشماش زلال بودن.اون قدیسه ی من بود با همه ی

هرزگی های ندیدش.

هرزه!!! فاحشه؟؟؟؟؟؟........

راحت این کلمه رو می گفتن.این خودش گناه نبود؟؟؟

اصلا گناه چیه؟؟! بگو؟هان؟!!

جوری حرف میزدن انگار قدیسه های زمونه بودن....

حافظ دستم بود.فال می گرفتم.اومد جلو.....

ـ :منم می خوام.واسم می گیری؟؟!...

مات چشماش بودم.لبخندی زدم.نشست.

ـ :مگه هرزه ها می فهمن فال چیه؟حافظ کیه؟عشق چیه؟خدا کیه؟

اینارو ابلهانه گفتن و رفتن.انگار از یه مرض لا علاج فرار می کردن.

اره..........

یه مرض که تو نگاهشون بود.....

ـ :نیت کن........

التماس دلم داشتن دستاش بود.گاهی بی دلیل دلتنگ حتی

عابری میشی که نمیشناسیش.چرا؟؟؟

مسخش شده بودم.فال گرفتم.یادم نیست چی خوندیم و گفتیم؟

حافظ رو میشناخت .غزل تو دلش ورق خورده بود.فال رو حفظ بود.

خندید و رفت.اون فال منو گرفت و رفت نه من.......

رفت و رفت.دنبالش نگشتم....

دختری روبروم نشسته با دیوان حافظ . چند وقتیه روبروم میشینه

زل می زنه بهم و فال می گیره.....

ـ :منم می خوام . می گیری واسم؟؟؟........

مسخره است.

این قصه ی ما ادماست بدون اینکه خودمون بفهمیم.

      ما ادما.....

         ما هر...........

    ـ :نیت کن......

   همه ازمون دور شدن........

   نیشخند.......

+نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت2:27توسط پاپتی | |

   ما اه کشیدیم و خواندیم

             اگر برای تمام درختان

                         گنجشک نیست

         برای تمام گنجشکان

                       سنگ هست...

+نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت12:2توسط پاپتی | |

      دیشب باران قرار با پنجره داشت

                رو بوسی ابدار با پنجره داشت

         یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد

                      چک چک

                          چک چک.....

                         چکار با پنجره داشت؟؟؟

+نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت11:56توسط پاپتی | |

اشتباه نکن

عاشق نشو.اگرچه دست تو نیست.

اگرم شدی

گداییش نکن.حرمتشو نگه دار .

اما التماس نکن.

اگه بخواد قدر می دونه و می مونه

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت14:37توسط پاپتی | |

  اری اری شکر می گویم

      گاه گرمم می کنی

       ای اتش هستی.

            شکر گویان دوست می دارم تو را

       ای دوست

         ای مهر

                دوست می دارم تو را

         ای باده

          ای مستی.

                   اه!

             بگذریم.......

                      مستی است و راستی

                         بشنو

                            راست می گویم.

          زنده دارد زنده دل دم را.

           گفت و گو بس.

                 ماجرا کوتاه.

                   ما اگر مستیم.

                       بیگمان هستیم

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت13:21توسط پاپتی | |

 در کوچه باغ ارزو

  دیرگاهیست به انتظار نشسته ام

         خسته از باوری غریب!

             دل به مسافری بسته ام

                که با خود عشق بیاورد

                            و

   در کوله بارش امید را می کاوم!

                 چه جستجوی غریبی!!!

       ما دل سپرده ایم به او

                        یا

                او دل سپرده به باد؟؟؟!!!

        باد این شیون بی سرانجام غرور....

                 دیرگاهیست

           قلبم را به درد می اورد!!!....

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت13:55توسط پاپتی | |